BEHANGPAPIER :

Ik beschouwde behangpapier lange tijd als iets dat absoluut van de muren verwijderd moest worden om bezit te nemen van een plaats, een noodzakelijke terugkeer naar de materie van de muur alvorens men de ruimte kan beginnen aanpassen. Een zelfde drang als bij de vloeren om terug te keren naar de bron en naar meer natuurlijke materialen die men moet ontdoen van elk spoor van bekleding. Het is alsof behangpapier voor mij een vijand was die overwonnen moest worden.

Tegelijkertijd kreeg ik plezier in dit langzame werk van losweken waarbij de opeenvolgende lagen te voorschijn kwamen en waarvan de stijlen alsmaar ouderwetser werden. Dit fascineerde mij en het gebeurde zelfs dat ik delen bewaarde als nederige getuigen van een niet al te ver verleden die de sfeer van toen perfect opriepen.

Paradoxaal genoeg, ervoer ik dus een zekere sympathie voor behangpapier. Toen ik er aan dacht om het uit te geven, heb ik me in ieder geval eerder laten inspireren door de vroege versies, voor de industrialisatie en voor de rollen, toen de techniek enkel vellen, vaak vierkante, kon produceren.

(...)