DE VERF  : Verf. Ik denk dat ik er als kind in gevallen ben ! Op de leeftijd dat anderen met de blokken speelden, heb ik met plezier een doos pastelkrijtjes verknoeid die mijn moeder van een schilder, een vriend van mijn grootvader, geërfd had. Mijn lievelingsboeken waren "Les chatons barbouillers" (een sympathieke bende van onhandige poesjes die potten verf omstootten die zich mengden waardoor ze het geheim van het mengen van kleuren ontdekten) en een enorm boek over Botticelli in zwart en wit met enkele platen in kleur. Het moet wel gezegd worden dat mijn familiale omgeving gunstig gestemd was over al mijn artistieke probeersels. Mijn grootvader was een amateur in het aquarelleren maar was niettemin heel professioneel in zijn strengheid en maakte me vaak triest door het mooie tubetje witte gouache dat zich aan de zijkant van mijn nieuwe verfdoos bevond, plechtig in de vuilbak te gooien want "wit, is het wit van het papier". En meer dan bij andere onderwerpen, is vertellen over verf, vertellen over mijzelf en mijn familie. (...)