GESCHIEDENIS (het vervolg...)

(...) Omdat het in Marokko één van de basisvoorwerpen van hun cultuur is, kwam ik er voortdurend mee in aanraking en begon ik er mij stilaan in te verdiepen. Zo ontdekte ik dus schitterende "beelden" en ik spreek welbewust over beelden omdat ik ze eigenlijk nooit wezenlijk in mijn leefwereld heb weten te integreren. Er speelde ongetwijfeld een oude reflex van hygiëne mee, te verborgen om te kunnen overwinnen.
En plots kreeg ik zin in tapijten. Je moet wel geloven dat ik er uiteindelijk rijp voor was om een beetje zachtheid onder mijn voeten te kunnen voelen. Een beetje warmte om de koude vloeren te bedekken, wat stilte ook om het geluid van de voetstappen te dempen.
Ik geloof verder dat de boedhistische sereniteit, die zo gepast is aan de voet van de geweldige Himalaya, mij onbewust beroerd heeft toen ik een weverij in Kathmandu bezocht. Hierdoor werd ik uit mijn lood geslagen en het dwong mij om mijn grenzen te verleggen.